Οι κύριες αιτίες συρρίκνωσης της κατανομής του Γυπαετού και της μείωσης του πληθυσμού
του σε πανευρωπαϊκό επίπεδο είναι:
1) Η καταστροφή των βιοτόπων του (π.χ. φράγματα, οδικά δίκτυα, χιονοδρομικά κέντρα
και πίστες, μεταλλεία κ.λ.π.)
2) Η έλλειψη τροφής η οποία οφείλεται α) στην μείωση των πληθυσμών των άγριων
οπληφόρων τα οποία θηρεύονται παράνομα από τον άνθρωπο και β) στην παρακμή της
ορεινής κτηνοτροφίας και κυρίως την εγκατάλειψη της νομαδικής μορφής εξάσκησης
της,
2) Η όχληση κατά την αναπαραγωγική περίοδο που έχει ως αποτέλεσμα την μειωμένη
αναπαραγωγική επιτυχία των πουλιών
4) Η άμεση θανάτωση των πουλιών από τον άνθρωπο
5) Η σύγκρουση με ηλεκτροφόρα καλώδια
6) Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων
Ειδικότερα συνοψίζοντας όλα τα γνωστά στοιχεία θνησιμότητας για τα Γαλλικά
και Ισπανικά Πυρηναία όπου συγκεντρώνεται ο κύριος όγκος του Ευρωπαϊκού πληθυσμού
οι κυριότερες περιπτώσεις θανάτου οφείλονται στο παράνομο κυνήγι (32%), σε πρόσκρουση
σε ηλεκτροφόρα καλώδια (31%), σε δηλητηριάσεις (23%), καθώς και ένα ποσοστό
14% σε άλλες αιτίες όπως θήρευση από θηλαστικά, πτώσεις από τη φωλιά κ.λ.π.
Ωστόσο αξίζει να σημειωθεί πως το ποσοστό θανάτων λόγω δηλητηρίων πρέπει να
είναι αρκετά μεγαλύτερο αφού συνήθως μόνο το 10% των ατόμων που δηλητηριάζονται
εντοπίζεται στη φύση και αυτό χάρη στη μέθοδο της ραδιοπαρακολούθησης.
Στην Κορσική κατά τη διάρκεια των τελευταίων 25 χρόνων έχουν εντοπιστεί μόνο
3 πτώματα: ένα υπο-ώριμο κι ένα ανήλικο άτομο πυροβολήθηκαν το 1991 σε ζώνες
όπου η παρουσία λαθροκυνηγών είναι έκδηλη, ενώ το 1999 βρέθηκαν τα υπολείμματα
ενός ενήλικου, χωρίς ωστόσο να γίνει γνωστή η αιτία θανάτου του.
Στις Άλπεις όπου από το 1986 μέχρι το 2000 έχουν απελευθερωθεί 98 συνολικά
άτομα, τα 18 έχουν εξαφανιστεί. Η αιτία θανάτου έγινε γνωστή σε 9 περιπτώσεις:
· Πυροβολισμός: 4
· Πρόσκρουση σε εναέρια καλώδια: 2
· Χιονοστιβάδα: 2
· Θήρευση: 1
Στην περιοχή των Βαλκανίων, η κύρια αιτία που οδήγησε στην εξαφάνιση του είδους
ήταν η χρήση δηλητηρίων, τα οποία τις περισσότερες φορές έχουν μορφή δολωμάτων
για τον έλεγχο του Λύκου (Canis lupus), της Αλεπούς (Vulpes vulpes)
και του Τσακαλιού (Canis aureus).
Στην Ηπειρωτική Ελλάδα οι κύριες αιτίες που οδήγησαν στην εξαφάνιση του είδους
είναι:
1) η καταστροφή ή συρρίκνωση των βιοτόπων του οι οποίες οφείλονται: α) στην
ανάπτυξη του ορεινού τουρισμού, β) στην οικιστική ανάπτυξη ορεινών παραθεριστικών
κέντρων και γ) σε εξορυκτικές δραστηριότητες
2) η παρακμή της νομαδικής κτηνοτροφίας
3) η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων για την καταπολέμηση ορισμένων σαρκοφάγων
θηλαστικών που θεωρούνται «επιβλαβή» όπως ο Λύκος, το τσακάλι και η αλεπού.
Στην Κρήτη κύρια αιτία μείωσης του είδους είναι η φόνευση από τον άνθρωπο,
και η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων για την καταπολέμηση των αδέσποτων σκύλων
και των κορακιών τα οποία θεωρούνται θηρευτές νεογέννητων προβάτων.
